HW 404 ปลูกถั่ว

posted on 11 Jun 2011 17:39 by august-8
HW404 ปลูกถั่วเขียว


“เมื่อเด็กเรียนปะทะเด็กเกรียน”

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ผมมองถุงถั่วในมือ อะไรกันนี่....เขาให้ผมไปปลูกถั่วล่ะ*หัวเราะ*
ใช่ว่าผมจะไม่ชอบปลูกต้นไม้นะ แต่ไม่รู้ทำไมต้นไม้ดูเหมือนจะไม่ชอบให้ผมปลูกจนชิงตายเอาเสียหมด
ที่สำคัญคือเจ้าต้นถั่วเขียวในมือมันปลูกยังไงต่างหาก จับยัดลงดินเอาน้ำราดเช้าสายบ่ายเย็นแค่นั้นก็พอสินะ?

แต่เหมือนเคยมีคนบอกรดน้ำเยอะแล้วรากจะเน่า
อืม....จะว่าไปให้หาคู่ด้วยนี่นา

“ปลูกถั่วเหรอ...”เสียงผู้หญิงดังขึ้นมาข้างตัว เมื่อหันไปก็พบกับเพื่อนที่นั่งเยื้องไปข้างหลัง ‘ศรันฉัตร’
“อื้อ ก็ปลูกถั่วนั่นแหละ”ผมหัวเราะไปตามประสา
“น่าสนุกดีเนอะ”ผมหันไปพูดกับเพื่อนข้างตัว หืม? ว่าแต่เฟิร์นยังไม่มีคู่รึไงน้า~
“กัสยังไม่มีคนปลูกด้วยเหรอ?”เฟิร์นหันมาถาม อะฮ่า~เข้าทางสิ
“อื้อ ยังไม่มีเลย คู่กับฉันมั้ย”ผมฉีกยิ้มแป้นพลางยิงคำถามกลับไป  ถ้าเป็นเฟิร์นต้นถั่วอาจจะไม่ตาย

ผมเชื่อแบบนั้นนะ*ยิ้ม*
แต่เอาเข้าจริงกะอีแค่ต้นถั่ว คนที่ปลูกแล้วต้นถั่วตายนี่คงโคตรงี่เง่าเลย ก๊ากกกกก

“ก็ได้นะ”เฟิร์นหันไปมองรอบข้างก่อนจะตอบตกลง
“ไปรับใบปลูกถั่วจากอาจารย์กันเถอะ”เธอออกปากชวนก่อนจะเดินนำไปเมื่อผมพยักหน้ารับ

รอดแล้วคร้าบบบบ~ ทั้งผมและต้นถั่ว เอาล่ะ ถั่วจ๋า มามะ มาเลิฟๆกับผมดีกว่า หึหึหึหึ
ถ้าเกิดผมคึกอะไรแปลกๆ เฟิร์นคงดึงผมไว้ได้ล่ะมั้ง..........มั้ง

“เธอเคยปลูกถั่วรึเปล่า?”ผมถามขณะเดินไปรับใบปลูกถั่วจากคุณครู
“เคยทำแลปเมื่อปีก่อนน่ะ ใช้ความเข้มของแสงเป็นตัวแปรต้น”เธอพยักหน้าก่อนจะตอบ

เอ๊ะ..........ผมก็เรียนชั้นเดียวกับเธอนะ ทำไมรู้สึกตัวเองจะไม่ได้ผ่านอะไรแบบนี้มาหว่า........
หรือผมลืมล่ะนั่น??

“ฮะๆ จะว่าไปฉันก็เคยปลูกต้นกระบองเพชรนะ ”
“ปลูกได้สามวันก็เน่าตาย ไอ้เรารึหวังดีเอาน้ำก๊วยเตี๋ยวราด..”ผมชวนคุย

เอ๊ะ อะไรเหรอ ก็ในน้ำก๊วยเตี๋ยวมีสารอาหารนี่ครับ ผมก็อยากให้กระบองเพชรเติบโตอุดมสมบูรณ์ไง*หัวเราะ*

“นี่ออกัสพูดจริงหรือเล่น”เธอสะดุ้งน้อยๆกับคำพูดที่ผมพูดออกไปเมื่อกี้
“พูดจริงสิ รียูสไงครับ~ ใช้ให้คุ้มค่า”ผมหัวเราะน้อยๆพลางสังเกตปฎิกริยาเพื่อนสาวตรงหน้าที่บัดนี้กุมขมับไปเรียบร้อยแล้ว

“งั้นไปห้องสมุดกันเถอะ”เฟิร์นพูดขึ้นหลังจากไปรับใบจากคุณครูเรียบร้อยแล้ว
“หืม? ไปทำไมน่ะ”
ไปหาหนังสือเกี่ยวกับพวกพืชน่ะ จะได้หาตัวแปรต้นที่จะทดลองได้”

โอ..........ขนาดนั้นเลยเหรอครับนั่น.........หนังสือเกี่ยวกับพืช...ชีวะเหรอนั่น....**ยิ้มแหย**

เราว่าถ้าทำแบบพวกความเข้มแสง อุณหภูมิ จะง่ายไปมั้ย”
หรือออกัสมีไอเดียอะไรดีๆ เสนอมาได้นะ”เฟิร์นเริ่มเสนอแนวทางในการวิจัยถั่วมาให้ก่อนจะหันมาถามความคิดเห็นดีๆจากผม

คือ...ขอ โต้ดกั๊บ ก่อนอื่น ผมอยากขอเวลาสักสองสามนาทีในการคิดย้อนถึงบทเรียนตอนม.ต้นสักนิดนึงว่าตอน วิจัยศึกษาพืชเขาทำแบบไหนบ้างT^T[ลืมหมดแล้ว]

เอ........แต่เหมือนจะเคยได้ยินว่าถ้าจะปลูกต้นไม้ให้ดีต้องคุยต้องรักเอาใจใส่เปิดเพลงไรเทือกนี้

“คุย กับถั่ว เล่นกับถั่ว สานสัมพันธ์ฉันท์มิตรกับถั่วน้อยกลอยใจ”ผมลองตอบติดตลกไป ก่อนจะหัวเราะนิดหน่อยเมื่อเห็นเฟิร์นสะดุ้งพรืดกับไอ้คำที่ผมพ่นๆออกมา
“ปัจจัยต้นเนี่ยนะ!!!!”เธออุทานออกมา......เอ่อ ปัจจัยต้นหมายถึงอะไรนะ..อืม...*รำลึก*

ช่างมันแล้วกัน*แฮ่~*
คนอย่างสิงหา เถียงด้วยเหตุผลไม่ได้ ต้องเถียงด้วยสัญชาติญาน!!!

“อะไรกัน~ ก็ต้นไม้เป็นสิ่งมีชีวิตนี่คร้าบ~ ไม่มีคนคุยด้วยเดียวเหงาเดี๋ยวเหี่ยวเฉาหรอกนา”
“อีกอ ย่าง เธอไม่เคยได้ยินเหรอว่าเปิดเพลงให้ต้นไม้ฟังแล้วจะเจริญงอกงามดีน่ะ”ผมยิ้ม พลางหันไปชักแม่น้ำทั้งห้าในการหว่านล้อมแม่หญิงตรงหน้าให้มาเชื่อกับข้อ สันนิษฐานมั่วนิ่มของผม

ฮะๆ ไม่คิดเหรอว่าถ้าทำแบบนี้จะน่าสนุกกว่าไปทำแบบปกติ*หัวเราะ*

นั้นปัจจัยต้นคือ ถั่วที่มีคนคุยด้วยจะเจริญเติบโตได้ดีกว่าถั่วที่ไม่มีคนคุยด้วยเหรอ”เธอหันมาถามพลางทำสีหน้าครุ่นคิด

เฮ้ย ปัจจัยต้นแบบนี้น่าสนุกดีแฮะ!! น่าสนุกกว่าไปดูเรื่องวันเวลาความสูงแดดน้ำปุ๋ยบลาๆซะอีก
คุยกับถั่วเชียวนะ!!! TvT

“นั้นปัจจัยควบคุมก็ต้องมีเรื่อง การให้น้ำ ชนิดดิน ความเข้มแสง อุณหภูมิสินะ มีอะไรอีกมั้ยน้า”เธอ พูดเสียงดังพอประมาณพลางครุ่นคิดถึงปัจจัยที่อาจจะมาเสริมได้อีก ซึ่งพอคุยไปมาแป๊ปๆก็เดินมาถึงห้องสมุดแล้ว เฮ~*ตบมือเปาะแปะ ก่อนจะโดนเฟิร์นหันมามองเลยเก็บมือแล้วยิ้มแหยๆแทน*

“ออกัสพอรู้หนังสือเกี่ยวกับการปลูกพืชมั้ย?”
“อืมม..ไม่ล่ะ เรื่องแบบนี้อาศัยความรักกับเซ้นส์ก็พอแล้ว!”ผมพูดติดตลกพลางชูนิ้วโป้งประกอบท่าทาง
“นั้นตัวแปรที่เราจะควบคุมคงจะเป็น อากาศ ต้องเสมอกัน”เฟิร์นยังคงพูดต่อ หลังจากหยิบหนังสือว่าด้วยการปลูกพืชมาได้เล่มนึง

เอ๊ะ ! ห๊ะ!! หา!...เราคุยเรื่องเดียวกันอยู่รึเปล่า.....หรือผมฟังไม่รู้เรื่องเอง..
ความรักกับตัวแปรควบคุมมันเชื่อมกันยังไง…….
ไม่สิ ผมผิดเอง ขอโทษครับที่ไร้สาระนอกเรื่อง........

“อาหารด้วย .....การให้น้ำกะปุ๋ยก็ต้องเท่ากันนะ”เหวย...ละเอียดกว่าที่คิดแฮะ...แสดงว่าถ้าจะเลี้ยงต้นไม้ให้อยู่รอดต้องทุ่มความรักและความเอาใจใส่มากขนาดนี้เลยสินะ....
“ดิน ก็ต้องใช้ชนิดเดียวกัน”
“แต่ถ้าไม่คุมตัวแปรควบคุมดีๆ ผลที่ได้อาจจะคลาดเคลื่อนนะออกัส

.......................ขอโทษครับที่ยังตามที่พูดไม่ทันorz*ทำสีหน้าเหมือนเด็กหลงทาง ไม่เข้าใจ*
และดูเหมือนคุณนักเรียนดีเด่นตรงหน้าจะเข้าใจสีหน้าผมตอนนี้ ขอบคุณคร้าบ~
ตอนนี้เธอเลยพยายามอธิบายง่ายๆให้ผมเข้าใจ ใจดีจัง*ยิ้มหน่อยๆ*

“ก็เหมือนเวลาทดลองตอนเรียนวิทยาศาสตร์ตอนม.ต้นไงออกัส”
“การทดลองปกติต้องประกอบไปด้วย คำถาม สมมติฐาน ตัวแปรต้น ตัวแปรตาม ตัวแปรควบคุมไง”
“อ๊ะ พอจะนึกออกลางๆแล้ว...”ถ้าจำไม่ผิดครั้งล่าสุดที่เรียนไอ้พวกนี้คือตอนม.1ได้...
“อย่างกรณีนี้เราจะดูเรื่องการพูดคุยกับถั่วว่ามีผลอะไรกับการเจริญเติบโตใช่มั้ย”
“ดังนั้นเรื่องการพูดคุยจึงเป็นตัวแปรต้น”

รู้สึกเหมือนเนื้อหาที่เคยเรียนค่อยๆถูกลากกลับมาประทับในหัวสมองเลยครับ....
คือ....ก็ดีนะที่มีคนพึ่งพาได้มาช่วยมาอะไรแบบนี้
แต่เธอตรงหน้านี่จะเครียดเกินไปรึเปล่าน้า....

“ส่วน การเจริญเติบโตของถั่วคือตัวแปรตาม.............!!”เธอพูดอธิบายต่อก่อนจะ สะดุ้งเล็กน้อยตอนผมยื่นนิ้วไปจิ้มถูกคิ้วที่มุ่นขมวดกันอยู่
“ขมวดคิ้วอีกแล้ว...”ผมหัวเราะนิดหน่อยก่อนจะฉีกปากยิ้มแป้นนั่